👌👉♥ඇයත් නොදන්නිය ඇය යන මාවත♥👈👌

👌👉♥ඇයත් නොදන්නිය ඇය යන මාවත♥👈👌

කෙටිකතාවකි....

                                            2000.03.02
                                          ආදරනීය දවස
................................................................

ආ පුතා ඔයා කීයක් ගෙවනවද අද?.....

කීයක්ද ගෙවන්ඩ ඕනී ඇන්ටි...මං මගේ පර්ස් එක සාක්කුවෙන් අදිමින් මා විමසා සිටියේ  කාර්යාලයේ සිටි අවුරුදු 45 පමණ වයසැති කාන්තාවගේ මුහුන දිහා බලමින්............

                   විභාගේ ලියන්ඩ 5000  ගෙව්වම ඇති....ඉතුරුවා පස්සේ ගෙවන්ඩ පුලුවම්........කාන්තාව මේසය උඩ තිබුන පොතක් දිගාරිම්න් ප්‍රකාශ කලා................

                           ආ එහෙනම් රු.5000 මඅහේ ම්ම්ම් පර්ස් එකෙන් 5000 නෝට්ටුවක් ගෙන එම කාන්තාව අත තැබුවේ දොර  දෙස බලමිනි.....................

                      ඇය මා අත රිසිට් පතක් සහ කාඩ්පතක් තබමින්,කාමරයක් ඇතුලට ගියේ,.................හොදට විභාගේ ලියන්න කියලා සුබ පතමින්....

       මං රිසිට්පතත් අතැතිව කාර්යාලයෙන් පිටවෙන්න කියලා හිතාගෙන එලියට එද්දිම.......

          "Excuse me  අයියා....offise එකේ කව්රුත් නැද්ද "

                මං දිහා බලන් එහෙම කතාකරපුවම, මං දෙලොවක් අතර අතරමං උනේ මටත් නොදැනිම........

"Hello , I am speak to you......."Hey idiot

එහෙම කිව්වම තමා මං ගැස්සිලා වගේ පියවිසිහියට ආවේ.......
           
                      " ආ ඔව් ඔව් ඉන්නවා , ඇන්ටි කාමරේ ඇතුලට ගියා මිස්......"එහෙම කියලා මං එලියට ආවේ,ද්.......ඒ රුව කාර්යාලේ ඇතුලට යනවත් එක්කම ...

                    කාර්යාලේ අසල නවතාතිබ්බ මගේ බයික් එක fz වර්ගයේ අලුත්ම model එකක්....එයට නැගි මා 3,4 ගියර් වල වේගයානුසාරයෙන්  මාගේ නිවසට වෙත පැමිණියේ විනාඩි 15 විතර කාලයක් තුල.......කාර්යාලයේ සිට නිවසට 12km වගේ දුරක් තිබ්බා ආසන්නව........ 

                              ගෙදරට පැමිනි මා ටික වේලාවකට පසුව නාගන්න කියලා හිතමින් බාත් රූම් එකට ගියේ මතකය පුරා දහවල් කාර්යාලයේ දුටු සුරූපිනිය මගේ නෙත මත ඇදෙද්දි.....

                           කෙසේ වෙතත් , විනාඩි 20 පමණ වතුරේ ඉදලා තුවායෙන් ගත පිහ පිහ කාමරේ වෙත ඇදුනේ පොඩි ඇලට් එකක් දාන්න කියල හිතාගෙන.....

                           ඔහොම එදා දවස ගෙවිලා ගියේ මකුලුවෙක්ගේ දැලේ පැටලුන මැස්සෙක්ව , මකුලුවගේ ආහාරය බවට පත් වීමට මොහොතක් ගතවේද, ඒ මොහොත විලසය......

                 මේ කතාව සිදුවන මා නමින්
තිසර ප්‍රභාශ්වරය..උසස් පෙල නිමවෙනවාත් සමගම  ඊලග මාසයේම රාමචන්ද්‍ර රියදුරු පාසල වෙත  ගියේ රියදුරු බලපත්‍රය ලබාගැනීමේ අරමුනින්......ඊයේ දින සිදුවීම සිදුවුනේ එලෙසිනි...... මා පදිංචිව සිටින්නේ කුරුණෑගල පාර අංක 22  ගලගෙදර යන ලිපිනයේය.......එබැවින් මගේ ගම ගලගෙදරය....

                              රියදුරු පාසලේ සිටි කාන්තාව ලබාදුන් දිනයට මා නැවත එම රියදුරු පාසල වෙත ගියේ රියදුරු විභාගයට මුහුන දීම සදාහාය........

                  කාර්යාලය ඉදිරිපිට නවතා තැබූ වෑන් රථයක නංවාගත් අප කැටුවගියේ කුරුණෑගල නගරයේ තිබූ
මෝටර් රථ ප්‍රවාහන දෙපාර්තුමේන්තුව වෙතයි...එහිදී ශාලාවක අසුන්ගත් අප පේපරය ලබාදෙන තෙක් සාමකාමීව හිදගෙන සිටියා .....

                      එසේ හිදිද්දී මා එක් දවසක් කාර්යාලයේදී දුටු ඒ රුව නැවතත් මා දුටුවේ දෙවෙනි වතාවට....එහිදී මා ඇය දෙස බලා මද සිනාවක් පෑවාය...ඇයත් මාදෙස  අහින්සක සිනාවක් පෑවා.........

                          මදවෙලාවකින් පේපරට මුහුන දී  අප කාර්යාලයට නැවත වතාවක් ගොඩවූයේ  පේපරයේ ලකුනු දැකබලා ගෙන තාවකාලික රියදුරු බලපත්‍රය ලබාගෙන යෑම සදහාය......

            මා කාර්යාලයේ සිටියදි , මා දුටු රූපය නැවත මා අසල ඇවිදින් හිදගත්තේ,මගේ හදවත පැයට කිලෝමීටර් එකසියගානට වේගයෙන්
ගැහෙද්දි.......
                               "අයියේ පේපරේ ලේසිද
, මට නම් ඒක එච්චරම ගානක් නෑ"
ඇය  අවු 18 පමනැති  කටකාර රූමත් තරුණියක් ..සුදුම සුදු සමකට හිමිකම් කියන ඈ, කොන්ඩය පෝනී ටේල් එකක් දමා , ඩෙනිම් කලසමකින් හා අත් කපපු බ්ලව්ස් එකකින් සැරසී වම් අතේ රු.1000 වැඩි වටිනාකම් සහිත ඔරලෝසුවකි..දකුනු අතේ  පිරිත් නූල් 2 සහ රු.5000 ගණනකට වැඩි    බේස්ලට් එකකි.......         
                                          බැලූ බැල්මටම ඇය සල්ලිකාර පවුලක ,පවුලේ සිටින බාලම තරුණියක් බව මට තේරුම් යෑමට නිමේශයක් ගතවිය.....

 " මටත් එච්චරම අවුලක් නෑ...පාස් වෙයි...." මමත් එලෙසින් පිලිතුරු දී ඇයගේ රුව දිහා බලාගෙන සිටියෙ ඇය මගේ වෙනවනම් කියල සිතින් සිතමින්......

                      මාගේ මන:කල්පිත ලෝකයෙ ඇලී ගැලී සිටි මා පියවි සිහියට නැවත ගෙන්වා ගත්තේ ඇයයි....." අන්න ලකුනු ආවා යමු බලන්න මාවත් ඇදන් ඇය කාර්යාලයේ සිටි කාන්තාව අසලට.......

                     "  අයියේ නම මොකක්ද ඔයාගේ ",   මාගේ මුහුනට එබෙමින් ඈ මාගෙන් විමසා සිටියේ ඉතා කුතුහලයෙන් වාගේය....

" මගේ නම තිසර ප්‍රභාශ්වර.." ඇය නම අසාගෙන කාන්තාවගෙන් මා ලද ලකුනු ගැන විමසුවේ ආදරනීය බැල්මක් මාදෙස යොමු කරමිනි.....

        ලකුනු 40කි....පේපරයට ලබාගත යුතුව තිබ්බේ ද ලකුනු 30 කි..උපරිම මට්ටමෙන් ලකුනු ලබා තිබුනිසා..ඇයට මහත් සතුටකි......එසේම මටත් නිහතමානී සතුටකි...

                   මාගේ ලකුනු මෙන්ම ඇයගේ ලකුනුද බලාගනු පිනිස මම ඇයගේ මුහුනට එබෙමින් අසා සිටියේ "ඔයාගේ නම මොකක්ද නංගි"...මට තිබ්බ ආසාවට ඇයගේද නම දැනගැනීමට...

"මගෙ නම  ආශිංසනා මිත්මෙවුලි කරුණානායක." ඉතාම ලස්සන නමකි...මාගේ දෙකනේ ඇයගේ නම රැව් පිලිරැව්දේ.........දෙමාපියන් විසින් ඇයට තබා ඇත්තේ,ඔවුන්  සල්ලි කාර පවුලක් වුනත් පංසල ඇසුරු කරන නිසාද කොහෙදෝ  බටහිර නමක් නොවීය......

  ආශිංසනා ගේ ලකුනු 38  ......කාන්තාව එසේ පැවසූවත් එක්කම ඇයගේ මුවගේ රැදුනු සිනහව මට අදත් මැවි මැවී පෙනේ.......එසේ ඇයගේ නමට එහායින් තිබූ දුරකතන අංකය මා දැක්ක ගමන් මතකයේ රැදුනේ ,ගලේ කෙටූ අකුරක් මෙනී.....

          ඒ දවස  මට මගේ ජීවිතයේ අමතක නොවන දවසකි.....

  එදින ඇයගේ දුරකතන අංකයට ඇමතුවේ මා නැවත ඇයගේ කටහඩ ඇසීමේ ආශාව නිසාවෙනි...
📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕📕

 " තාත්තී, අම්මා බත් කන්න එන්න කිව්වා....." අපේ චූටී කෙල්ල මා ඉදගෙන හිටපු පුටුව ලගට ඇවිත් මගේ  දැහැන බිදුවේ රෑ කැම සූදානම් නිසා.....මං දින පොත වහලා කන්න ගියේ ආශීංසනා ඇවිත් කන්න එක්කන් යන්න කලිම්....😘😇😇♥ ඒ මොහොතෙම ඈ කාමරයට කඩා වැදුනේ හිටි හැටියෙමයි............

                 "සුදු තාත්ති මගේ  එන්න කන්න යමු ,කියාගෙන මාගේ පපුව වටා අත් යවමින් මාව බදාගත්තේ පුදුම ආදරයකිනි...... මාත් ඇයව වඩාගෙනම  යන ගමන් kiss  එකක් දුන්නේ ඇයගේ ආදරේට මාත් පදිරි නොවන බව පෙන්නමින්..........
                                     
                                                    නිමි
.......කරුණාකර කතෘ අයිතිය............... සුරකින්න....💫💥........
         👔🎓  ✌️💪 👉     සුදේශ් මදුවන්‍ත